براست میگوید


این انتها در هر زیبایی هست


این توقع در هر سرشتی هست


میتوان این گونه گفت:


خود را خواهم ساخت


دور خواهم شد از این ادمیان غریب


که کسی نیست بفهمد عشق را


من که خود خواهم دید


من که خود خواهم خواند


من که خود می فهمم


پس چرا می مانم


دور خواهم شد


از این ادمیان غریب


از این روزگاران غریب


من منم آنکه شناخت


انکه دانستو گریخت


انکه دانستو گریست


من همانم بودم


لیکن روح من


از بدنم جاری است