راستي من به كه مانم؟ به كه مانم؟
نه بدان سايه شبرنگ كه نهان كرده نگه در نگه سنگ
نه بدان بانگ دلاويز كه جان مي سپرد در نفس باد
نه به بانگ و نه به فرياد
راستي من به كه مانم؟
نه ترا مانم و دانم كه به خود نيز نمانم
نه سپيدم نه سياهم
نه سرودم نه نگاهم
نه يكي نقش پليدم
نه يكي نقش تباهم
بي تو اي عشق به سوي كه گريزم؟
با تو اي ياد به سوي كه شتابم؟
وز تو اي رو سيه پست ، كه بردي دلم از دست
چهره پنهان چه كنم؟
رخ ز چه تابم؟
نه اميدي نه سرابي
نه درنگي نه شتابي
نه سرودي نه نگاهي
نه سپيدي نه سياهي
راستي من به كه مانم؟
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ ساعت 1:53 توسط همدم
|